Helena Kozerska prowadziła zajęcia dydaktyczne na Uniwersytecie Warszawskim dla studentów Bibliotekoznawstwa z zakresu wiedzy o księdze rękopiśmiennej. Brała czynny udział w Związku Nauczycielstwa Polskiego i Stowarzyszeniu Bibliotekarzy Polskich. W latach 1962–1974 była przedstawicielką Komisji Egzaminacyjnej dla Bibliotekarzy Dyplomowanych przy Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego. Jako współzałożycielka Roczników Bibliotecznych w 1957 roku, razem z prof. Heleną Więckowską opracowywały recenzje wydawnictw zwartych w kraju i za granicą. W 1960 roku napisała rozprawę Straty w zbiorze rękopisów BUW w czasie I i II wojny światowej, w której zaprezentowała nową perspektywę badań z dziedziny rękopisoznawstwa. Dysertacja ta obejmowała spis tekstów uratowanych po II wojnie światowej. W 1915 roku zbiory rękopisów Biblioteki Uniwersyteckiej przetransportowano do Rostowa nad Donem, po I wojnie duża część obiektów powróciła do Biblioteki, ale w 1944 roku książki zostały spalone przez hitlerowców. W późniejszych latach ukazywały się kolejne tomy spisu. Powstawały również następne artykuły naukowe oraz biografie i hasła jej autorstwa w Encyklopedii wiedzy o książce.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Helena Kozerska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.