czarny — katodowy), (I) elektrody gumowe, (J) złącze kabla, (K) przewodzący żel EEG, (L) sprzęt pomiarowy (pisak zmywalny i taśma miernicza), (M)sól fizjologiczna (20 ml saszetki ułatwiające aplikację). Nie wszystkie zestawy tDCS są zaopatrzone w oddzielne narzędzie do programowania parametrów Elektrody są przyłączane do odpowiednich portów anodowych/katodowych stymulatora za pomocą przewodów oraz zabezpieczane za pomocą nasadki, gumek lub elastycznej siatki rurkowej. Standardową aparaturę przedstawiono na rysunku.
Sposoby na odpowiednie przyłączenie elektrod Umiejscowienie elektrod w odpowiednich miejscach jest koniecznym warunkiem przeprowadzenia badania prawidłowo. Jeżeli elektroda będzie niepoprawnie zamontowana może to spowodować, że stymulacja będzie nieprecyzyjna oraz obejmie niechciane obszary kory. Miejsce przyłączenia elektrod określa się wykorzystując m.in. system EEG 10:20, który polega na zmierzeniu obwodu głowy uczestnika. Potem wykorzystuje się ten pomiar do zlokalizowania odpowiednich obszarów. Znacznie dokładniejsze są metody odnoszące się do technik obrazowania mózgu, takich jak fMRI lub PET, ale też są one bardziej czasochłonne i kosztowne. Innym rozwiązaniem jest zastosowanie techniki COMETS, którą opracowano w ramach MatLab Toolbox.