Osteoblasty, komórki kościotwórcze – komórki, które wraz z osteocytami i osteoklastami stanowią około 5% masy tkanki kostnej, budującej kość. Występujące w miejscach, gdzie odbywa się wzrost lub przebudowa tkanki kostnej – na obwodzie złogów macierzy. Odpowiedzialne za jej syntezę, transport, odkładanie w podścielisku oraz mineralizację. Osteoblasty wytwarzają część organiczną macierzy kostnej (tzw. osteoid), w której następnie odkładają się kryształy fosforanów wapnia. Otoczone są substancją międzykomórkową zwaną hydroksyapatytem. Osteoblasty powstają z komórek macierzystych mezenchymatycznych. Czynności tych komórek są regulowane przez parathormon oraz witaminę D3.
Budowa Osteoblasty są wielkości ok. 20–30 μm. Charakteryzuje je biegunowa budowa: w części skierowanej ku nowo tworzonej kości skupione są liczne pęcherzyki wydzielnicze, aparat Golgiego oraz siateczka śródplazmatyczna szorstka. Ich jądra są okrągłe i pęcherzykowate, a zasadochłonna cytoplazma bogata w szorstką siateczkę śródplazmatyczną (rER). Wytwarzają liczne wypustki cytoplazmatyczne umożliwiające im kontakt z innymi osteoblastami. Kontakt ten odbywa się dzięki połączeniom jonowo metabolicznym typu nexus.