Ceniony za prostotę, jest jednym z najczęściej czytanych i najistotniejszych poetów kostarykańskich. Otrzymał Premio Nacional Aquileo J. Echeverría za twórczość poetycką (1966).
Opublikował szereg książek, w tym Milagro abierto (1956, 1969), Bestiecillas plásticas (1960), Consejos para Cristo al comenzar el año y otras especies de poemas (1960), Devocionario del amor sexual (1963), Poemas terrenales (1964) i El canto bueno (1965). Pośmiertnie ukazały się także choćby Vórtices (1977), Otras cosas recogidas de la tierra (1981), Guerrilleros (1987) oraz El grito más humano (1990). Część jego dorobku wciąż pozostaje w rękopisie.
W 1959 poznał Margaritę Salazar, z którą niemal natychmiast zawarł związek małżeński. Doczekał się dwójki dzieci, Lucrecii (1960) i Raimunda (1961).
Zginął w wypadku drogowym w stołecznym San José. Kostarykański Narodowy Dzień Poezji, ustanowiony 25 kwietnia 1996, obchodzi się w rocznicę urodzin twórcy. Jego imię nosi szkoła i dom kultury w Turrialbie, w tym też mieście postawiono Debravo pomnik.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kostarykańscy poeci Kategoria:Kostarykańskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 1967