Taki sposób polowania jest prawdopodobnie pierwotny dla Gradungulidae, gdyż wyjaśnia on obecność w całej rodzinie zmodyfikowanych pazurków dwóch początkowych par odnóży.
Rozprzestrzenienie Rodzina endemiczna dla krainy australijskiej. 13 gatunków jest endemicznych dla wschodniej części kontynentalnej Australii (stany Queensland, Nowa Południowa Walia, Wiktoria oraz Australijskie Terytorium Stołeczne), zaś pozostałe są endemitami Nowej Zelandii.
Taksonomia Rodzina ta wprowadzona została w 1955 roku przez Raymonda R. Forstera. Autor ów zaliczył do niej tylko jeden rodzaj z dwoma gatunkami i umieścił ją w podrzędzie Hypochilomorphae. Kolejny rodzaj opisał w 1979 roku wspólnie z Michaelem Grayem. Pięć kolejnych rodzajów ta dwójka autorów opisała w 1987 roku w ramach rewizji całych nadrodzin Hypochiloidea i Austrochiloidea.
Łącznie do rodziny tej zalicza się 16 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w 7 rodzajach:
Gradungula Forster, 1955 Kaiya Gray, 1987 Macrogradungula Gray, 1987 Pianoa Forster, 1987 Progradungula Forster & Gray, 1979 Spelungula Forster, 1987 Tarlina Gray, 1987
Przypisy
Kategoria:Gradungulidae