Złoty Wawrzyn Grzymały (Grzymala’s Golden Laurel) – nagroda za najcenniejsze dzieła twórcze polskiego aktora, przyznawana za całokształt twórczości artystycznej przez Kapitułę Złotego Wawrzynu Grzymały obradującą w Zamku Królewskim w Warszawie.
Działalność Kapituły zainaugurowało grono autorytetów w dziedzinie krytyki teatralnej pod przewodnictwem prof. Bohdana Korzeniewskiego. Pierwsza gala wręczenia nagród odbyła się 29 stycznia 1989 roku w Bydgoszczy w rocznicę urodzin i śmierci Adama Grzymały-Siedleckiego, krytyka literackiego i teatralnego, dramatopisarza, tłumacza, prozaika, reżysera. Wyróżnienie otrzymali Irena Eichlerówna, Gustaw Holoubek, Tadeusz Łomnicki. Zgodnie z zasadami działalności Kapituły aktorzy wyróżnieni Złotym Wawrzynem Grzymały zostali jej członkami, z prawem do głosowania nad kolejnymi kandydaturami do nagrody.
Historia Autorem i pomysłodawcą wyróżnienia jest twórca inicjatyw teatralnych, impresario teatralny, Ludwik Kamiński. Jego koncepcja działań teatralnych skupionych wokół postaci Adama Grzymały-Siedleckiego powstała w 1983 roku. W tym czasie stworzył Teatr Grzymały, scenę impresaryjną w ramach której prezentował przedstawienia teatralne z udziałem znanych, wybitnych polskich aktorów.