Kosmiczni bracia – powieść science fiction Krzysztofa Borunia i Andrzeja Trepki wydana po raz pierwszy w 1959 przez Wydawnictwo Iskry. Trzeci tom kosmicznej trylogii, poprzednie to: Zagubiona przyszłość i Proxima.
Historia wydań Wydanie drugie z 1987 (Iskry) jest nieco zmienione i uwspółcześnione. Jednak kluczowość wątku wenusjańskiego uniemożliwiła zrezygnowanie ze sprzecznej z współczesnymi badaniami wizji wszechoceanu oblewającego tę planetę.
Fabuła Wyprawa Ziemian leci z układu gwiazdy Proxima Centauri (najbliższa znana gwiazda) do podwójnego układu Alfa Centauri. Ziemianie wiedzą, że cywilizacja urpiańska przeniosła się do tego układu. Mniejsza grupa korzysta ze statku Satelot o napędzie fotonowym, skonstruowanym na podstawie technologii urpiańskiej. Większa grupa korzysta z wolniejszego Astrobolidu, zbudowanego na Ziemi. Satelot ulega uszkodzeniu i grozi mu spalenie wskutek zbliżenia do gwiazdy. Dodatkowo załoga niechcący niszczy statek urpiański. Jednak bezzałogowe statki Urpian ostatecznie ratują Satelot i umożliwiają mu dalszy lot. Satelot dociera do planety, na której widoczna jest aktywność techniczna. Okazuje się, że nie ma tu istot żywych, a planeta jest tylko wielką fabryką. Satelot ulega katastrofie i ludzie pozostają w samych skafandrach.