gościnnie występowała w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy; w lipcu i sierpniu 1934 r. w Teatrze Bagatela w Łodzi. Rozgłos zyskała także jako recytatorka, występując przed II wojną światową w radiowym Podwieczorku przy mikrofonie. W latach 1936–1939 wystąpiła w 15 filmach kinowych (debiutowała wcześnie, już w 1915 r., w filmie Szpieg).
Podczas II wojny światowej w teatrze nie występowała; była kelnerką w kawiarni Napoleonka w Warszawie; przez kilka miesięcy była więziona przez Niemców. Po powstaniu warszawskim zamieszkała w Krakowie. W latach 1945–1948 z powodów rodzinnych w teatrze nie pracowała, utrzymywała się z lekcji języka francuskiego. W sezonie 1948/1949 zaangażowała się do Starego Teatru w Krakowie i zagrała małą rólkę Pani I (Romans z wodewilu). W 1957 r. współpracowała przy wystawieniu Podróży po Warszawie w Teatrze Powszechnym. 1 października 1961 r. przeszła na emeryturę.
Zmarła w Warszawie w wieku niespełna 72 lat, spoczywa na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 184-1-10).