Działki przy rynku zabudowane były początkowo drewnianymi, parterowymi domami krytymi strzechą, później gontem. Domy te były wielokrotnie niszczone przez pożary. Pierwszymi murowanymi obiektami rynkowymi były ratusz (budynek z 1658 r.) i kościół ewangelicki (z l. 1743-46), oba usytuowane w północnej pierzei. Po ostatnim, wielkim pożarze z 1748 r. zabudowę drewnianą powszechnie zastąpiły już budynki murowane. Od tamtej pory rynek utrzymuje układ przestrzenny i charakter budynków. Przy rynku domy są piętrowe (w bocznych ulicach często jeszcze parterowe), przeważnie dwutraktowe z dwuspadowymi dachami krytymi już najczęściej dachówką, ze sklepionymi kolebkowo, przelotowymi sieniami. Na przełomie XIX i XX w. kilka domów (w pierzejach północnej i wschodniej) uległo przebudowie i podwyższeniu o kolejne piętro. Zwarta zabudowa z XVIII-XIX wieku najlepiej zachowała się w pierzei południowej. Budynkiem zwracającym największą uwagę jest natomiast mieszcząca się w pierzei północnej narożna (róg ul. Ratuszowej), barokowa Frykówka.