Stefania Ulassowa z domu Bergel (ur. 20 marca 1897 w Łodzi, zm. 20 lutego 1976 tamże) – polska nauczycielka, pedagog specjalny, prekursorka nauczania głuchych w Łodzi, kierowniczka i dyrektorka szkół dla dzieci i młodzieży głuchej, działaczka na rzecz osób niesłyszących.
Życiorys Przed I wojną światową ukończyła w Łodzi gimnazjum i kurs buchalteryjny. Początkowo pracowała jako nauczycielka języka polskiego w żydowskiej szkole dla dzieci głuchych, w której zatrudnionych było dwóch nauczycieliA. Stawiszyńska, Szkolnictwo osób niesłyszących w Łodzi w czasie I wojny światowej. „Piotrkowskie Zeszyty Historyczne” 2017, tom 18, z. 1, s. 38. W 1915 rozpoczęła pracę w utworzonej wówczas przez Stowarzyszenie Głuchoniemych „Wzajemność” chrześcijańskiej szkole dla głuchych, kierowanej przez ks. Kajetana Nasierowskiego (1889-1937). Oprócz S. Ulassowej, w szkole zatrudnieni byli: Stanisław Lipiński (niesłyszący absolwent Instytutu Głuchoniemych i Ociemniałych w Warszawie, jako nauczyciel rachunków) i Maria Zimowska (nauczycielka gimnazjalna, siostra Aleksego Zimowskiego, właściciela i dyrektora gimnazjum w Łodzi;