Józef Stalin wydał rozkaz natychmiastowego zajęcia Charkowa. Decyzja ta została podjęta w oparciu o informacje podawane w radiu, które głosiły, że wojska radzieckie zaczęły wkraczać do miasta (w rzeczywistości Charków nadal był pod kontrolą XI Korpusu). 21 sierpnia Erich von Manstein wydał zgodę na wycofanie z Charkowa. Wieczorem 22 sierpnia Iwan Koniew zarządził nocny szturm na miasto. W nocy z 22 na 23 sierpnia toczyły się liczne walki uliczne. Żołnierze 53, 69, 57 Armii, 7 armii gwardii oraz 5 Armii Pancernej zniszczyli całkowicie obronę przeciwnika. O godzinie 4:30 183 dywizja piechoty zajęła Plac Dzierżyńskiego. Przed świtem 23 sierpnia Moskwa ogłosiła całkowite opanowanie Charkowa przez Armię CzerwonąThe Road to Berlin John Erickson Westview Press 1983 Page 121.. 30 sierpnia miasto zostało całkowicie oswobodzone z oddziałów niemieckich. Tego samego dnia w mieście odbyła się uroczystość, w której uczestniczyli Gieorgij Żukow, Iwan Koniew i Nikita Chruszczow.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja biełgorodzko-charkowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.