Rozwój podobnych ruchów idzie zauważyć się także na terenie Ukrainy czy Polski, czego przykładem mogą być środowiska skupione wokół teorii Wielkiej Lechii.
Rodzimowierstwo jako nowa synteza Schnirelmann stwierdził, że rodzimowierstwo w rzeczywistości nie stanowi „ odbudowy jakiejkolwiek religii przedchrześcijańskiej jako takiej”. Opisuje on ten ruch raczej jako „sztucznie zbudowany przez miejskich intelektualistów, którzy wykorzystują fragmenty wczesnych przedchrześcijańskich wierzeń i obrzędów lokalnych w celu przywrócenia narodowej duchowości”. W ten sposób rodzimowierstwo bywa rozumiane - przynajmniej częściowo - jako tradycja wynaleziona lub forma folkloryzmu. Simpson zauważył, mówiąc o specyficznym kontekście Polski, że w przeciwieństwie do historycznych wierzeń słowiańskich, które były nieodłączną częścią codziennego życia ich społeczeństwa, wielu współczesnych rodzimowierców żyjących w Polsce opracowuje nowe formy organizacji społecznej, które odróżniają ich od ustalonego społeczeństwa.