Ułatwia to tworzenia czopu hemostatycznego poprzez agregację płytek krwi i polimeryzację fibryny.

Odnotowuje się wzrost stężenia czynników krzepnięcia, m.in. WK wraz ze starzeniem się organizmu.

Diagnostyka   Niedobór WK wykrywa się w badaniu laboratoryjnym zwanym czasem częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). Wyniki podaje się w % normy. Wartości poniżej 60% wskazują na niedobór WK.

Historia Anomalia objawiająca się niedoborem WK została wykryta w 1975 roku u pacjenta o nazwisku Fitzgerard i została nazwana jego nazwiskiem. Opisano ją także jako współczynnik Flaujeaca oraz czynnik Williamsa.

Przypisy

Kategoria:Krzepnięcie krwi