W marcu 1929 został przeniesiony do 71 pułku piechoty w Zambrowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 31 stycznia 1930 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnowskie Góry na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. W styczniu następnego roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko kierownika 2 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W lipcu 1932 został przeniesiony do 22 pułku piechoty w Siedlcach na stanowisko dowódcy pułku. Z dniem 1 kwietnia 1934 został przydzielony do dyspozycji komendanta Straży Granicznej na okres sześciu miesięcy. Później przedłużono mu okres praktyki w Komendzie Straży Granicznej do 31 grudnia 1934, a następnie do 31 stycznia 1935. Po zakończeniu praktyki został wyznaczony na stanowisko komendanta Wschodniomałopolskiego Inspektoratu Okręgowego Straży Granicznej we Lwowie. Od 29 marca 1944 sprawował funkcję Komendanta Garnizonu w San Basilio, gdzie kwaterowała większość oddziałów 7 Dywizji Piechoty oraz nowo formowanych tam oddziałów, funkcję tę pełnił do końca września 1945. Następnie przeniesiony do Dowództwa Bazy II Korpusu. W 1947 był przydzielony do Kwatery Głównej Bazy 2 Korpusu. 31 października 1947 został zdemobilizowany w celu powrotu do kraju.