Uszkodzoną szkołę żeńską odbudowano w zmienionej formie, wznosząc w miejscu dawnego poddasza dodatkowe piętro powtarzające układ okien niższych pięter. Budynek po odbudowie przeznaczono na internat Zespołu Szkół Budowlanych i połączono modernistyczną plombą z pobliskim budynkiem głównym tejże szkoły.
Opis Przed wojną ocalały budynek kompleksu szkół podstawowych był obiektem czterokondygnacyjnym z poddaszem. Fasada niemalże w całości obłożona była cegłą klinkierową. Elewacja od strony ulicy Niedziałkowskiego podzielona była na dwie części: lewą z czteroosiowym ryzalitem zwieńczonym ozdobnym szczytem oraz prawą, bezokienną. Od strony ulicy Niegolewskiego elewacja była 14-osiowa, przy czym cztery ostatnie osie znajdowały się w ryzalicie. Ten ryzalit także ukoronowany był ozdobnym szczytem z oknami poddasza. Ponadto nad szóstą i siódmą osią ostatniego piętra usytuowany był jeszcze mniejszy, dwuosiowy szczyt. Budynek pokrywał spadzisty dach z wieżyczką w narożnej części kalenicy. Po wojnie w miejscu zniszczonego poddasza i szczytów powstała dodatkowa kondygnacja. Wskutek powojennej odbudowy budynek zatracił pierwotne zwieńczenia na rzecz prostego dachu.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Budynki szkół i instytucji badawczych w Szczecinie Kategoria:Śródmieście-Północ Kategoria:Budynki oddane do użytku w Cesarstwie Niemieckim w 1901 Kategoria:Architektura neogotycka w Szczecinie