Smukłe, wypukłe, zwężone ku przodowi przedplecze ma w mniejszym lub większym stopniu zaokrąglone kąty tylne oraz delikatnie obrzeżone krawędzie boczne. Przednia część przedpiersia wydłużona jest ku przodowi i tak długa jak panewki przednich bioder. Na jej przedzie wyrasta podwójny rządek szczecinek. Tylna część przedpiersia całkowicie zamyka od tyłu panewki przednich bioder, w których to z kolei brak jest kieszonek przednich. Mała tarczka (mesoscutellum) ma poprzecznie siateczkowaną część nasadową i dwa smukłe i tępe wierzchołki w tyle, z których grzbietowy nie sięga poza spodni. Epimeryty śródtułowia są duże i płatowate. Pociągłe śródpiersie ma rzeźbę w postaci sześciokątnej siateczki, wystające kąty przednio-boczne i wykrojony przedni brzeg. Długi i wąski, kształtem podobny grotowi strzały wyrostek międzybiodrowy śródpiersia ma część przednią zaopatrzoną w delikatny kil, a część środkową rozszerzoną. Widełki sternalne śródpiersia (mesofurca) mają niesymetryczny, nierozwidlony, skierowany bocznie wierzchołek grzbietowy. Pokrywy są wąskie i mają zaokrąglone barki, a na wierzchołku pola ząbków, pola szczecinek oraz bardzo duże grzebienie. Na spodniej powierzchni pokryw obecne są nasadowe, proksymalne i dystalne pola drobnych grzebyków oraz nieco czworokątnie powrębiane listewki strydulacyjne.