Zalicza się do gatunków saproksylicznych. Jest grzybożercą, zasiedlającym owocniki hub z gatunków czyreń muszlowy i czyreń rozpostarty, a przypuszczalnie także innych pokrewnych gatunków; w szczególności podejrzewa się możliwość jego występowania na czyreniu rokitnikowym i czyreniu dębowym, jako że należą tu tej samej grupy gatunków, co rozpostarty. Znajdowany był w owocnikach rosnących głównie na obumarłych pędach oraz stojących i powalonych pniach wierzby iwy, rzadziej innych wierzb i leszczyny pospolitej. Badania zawartości jego przewodu pokarmowego wskazują na zarodniki wymienionych grzybów jako podstawę diety.
Zarówno osobniki dorosłe jak i larwy spotyka się w ciągu całego roku. Bytują w porach i rurkach owocnika, a silnie wysmuklony kształt ciała owadów dorosłych jest przystosowaniem do życia w tych wąskich przestworach. Mogą przez wiele lat zamieszkiwać jedną hubę.
Osobniki dorosłe są zdolne do komunikacji za pomocą strydulacji. Aparaty strydulacyjne B. ehnstromi były pierwszymi opisanymi w całej nadrodzinie kusakokształtnych (Staphylinoidea). Początkowo przypuszczano, że są one wyjątkowe na tle tej grupy, jednak później znalezione zostały także u innych piórkoskrzydłych.