11 listopada 1918 roku wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i został przydzielony do 4 pułku piechoty Legionów w Krakowie. Wziął udział w wojnie polsko-ukraińskiej, a następnie w wojnie polsko-bolszewickiej. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim, otrzymał przydział do Wojskowych Centralnych Zakładów Gospodarczych w Warszawie, 21 listopada 1921 roku został mianowany podoficerem zawodowym w stopniu sierżanta. W 1923 roku został skierowany na dwuletni kurs do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy, w jego trakcie zdał egzamin maturalny. 31 lipca 1925 roku został promowany na stopień podporucznika i otrzymał przydział do 84 pułku piechoty w Pińsku.
Zdecydował się na zmianę rodzaju broni na lotnictwo i 11 listopada 1926 roku rozpoczął kurs obserwatorów lotnictwa w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Grudziądzu. Ukończył go 15 lipca 1927 roku i otrzymał przydział do 42 eskadry liniowej w 4 pułku lotniczym w Toruniu. 27 lipca tego roku otrzymał awans na stopień kapitana. 6 sierpnia 1927 roku, w załodze z sierż. pil. Janem Balcerem, przeżył katastrofę podczas lotu na Potezie XXVII (nr 41.52). Załoga odniosła niegroźne obrażenia.