Aleksandr Grigorjewicz Golikow (ros. Александр Григорьевич Голиков, ur. 1896 w stanicy Sirotinska, obwód doniecki, zm. 10 grudnia 1937 w Moskwie) – Rosjanin, bezpartyjny, radziecki dowódca wojskowy, profesor nadzwyczajny, rozstrzelany w czasie represji politycznych 1937.
Życiorys Urodził się w rodzinie kozaka, rzemieślnika (według innych danych w rodzinie mieszczańskiej w Nowochopiersku). Ukończył szkołę średnią w Nowokopersku w prowincji Woroneż w 1915, po czym rozpoczął służbę wojskową jako podchorąży w Szkole Artylerii im. Konstantynowskiego, którą ukończył w lipcu 1915 r. Uczestnik I wojny światowej. Służył na stanowiskach dowódczych w jednostkach artylerii. Ostatnim stopniem i stanowiskiem w starej armii był porucznik, dowódca baterii 9 Samodzielnego Batalionu Artylerii Ciężkiej.
W czerwcu 1918 wstąpił jako ochotnik do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej na Froncie Południowym i Zachodnim, pełniąc funkcje dowódcy artylerii 23 Dywizji Strzeleckiej (czerwiec 1918 – wrzesień 1918), zastępcy dowódcy tej dywizji (wrzesień 1918 – luty 1919), dowódcy dywizji: 23 (luty – wrzesień 1919). 1919) i 7 (wrzesień 1919 – kwiecień 1920, czerwiec – sierpień 1920).