MiG-9 (ros. МиГ-9, oznaczenie NATO: Fargo) – radziecki samolot myśliwski o napędzie odrzutowym, zbudowany w biurze konstrukcyjnym MiG w połowie lat czterdziestych. Pierwszy produkowany seryjnie w ZSRR samolot odrzutowy.
Prace nad samolotem, oznaczonym roboczo symbolem F, rozpoczęto w lutym 1945 roku. Dla zapewnienia jak najlepszych osiągów konstruktorzy zastosowali nowatorską koncepcję samolotu: umieścili dwa silniki odrzutowe w kadłubie. Zgodnie z dotychczasową praktyką, samoloty odrzutowe miały zamontowany albo jeden silnik w kadłubie (He 178), lub nad nim (He 162), albo też dwa silniki w skrzydłach (Gloster Meteor), lub pod skrzydłami (Ar 234, Messerschmitt Me 262 itp.). Dzięki takiemu umiejscowieniu silników zbudowany prototyp, oznaczony symbolem I-300 miał dobre własności aerodynamiczne, nie wykazując przy tym wad dotychczasowych konstrukcji dwusilnikowych.
W samolocie wykorzystano silniki odrzutowe RD-20 (RD – skrót od реактивный двигатель ‘silnik odrzutowy’), będące zmodyfikowaną kopią niemieckich silników BMW 003A. Skrzydło przejęte zostało natomiast z I-250.