W 1975 Adib Jatene przeprowadził pierwszą udaną korekcję anatomiczną u 42-dniowego niemowlęcia z d-TGA i VSD. W 1977 brytyjski kardiochirurg egipskiego pochodzenia Magdi Yacoub umożliwił operowanie dzieci tą metodą w późniejszym okresie życia, wprowadzając zabieg dwuetapowy, który następnie został usprawniony.

Opis operacji Po otworzeniu klatki piersiowej przez sternotomię pośrodkową wypreparowuje się aortę do odejścia gałęzi dogłowowych i pień płucny wraz z jej gałęziami do wnęk płucnych celem zwiększenia ich mobilności.

Następnie po skaniulowaniu aorty i prawego przedsionka serca przechodzi się na krążenie pozaustrojowe, podczas którego schładza się chorego do 20 °C temperatury rektalnej, co umożliwi późniejsze zatrzymanie krążenia. W celu drenowania lewego serca wprowadza się cewnik do lewego przedsionka przez prawą górną żyłę płucną. Równolegle wypreparowany przetrwały przewód tętniczy po podwójnym podwiązaniu z podkłuciem jest przecinany między podwiązkami. Po schłodzeniu chorego zakleszcza się aortę dosercowo od kaniuli tętniczej i podaje kardiopleginę. Współistniejące ASD lub VSD mogą być aktualnie zamknięte.