Techniki natryskiwania cieplnego – procesy powlekania, w których stopione (lub podgrzane) materiały są natryskiwane na powierzchnię. "Surowiec" (prekursor powłoki) jest podgrzewany elektrycznie (plazmą lub łukiem) lub w wyniku spalania paliw gazowych(płomień spalania). Podczas natryskiwania cieplnego można nałożyć powłoki o grubościach pomiędzy powłokami PVD oraz napawaniem(w przybliżeniu zakres grubości od 20 mikronów do kilku milimetrów, w zależności od procesu i surowca), na dużym obszarze przy dużej szybkości osadzania w porównaniu z innymi procesami powlekania, takimi jak powlekanie galwaniczne, fizyczne i chemiczne osadzanie z fazy gazowej. Materiały powłokowe dostępne do natryskiwania cieplnego obejmują metale, stopy, ceramikę, tworzywa sztuczne i kompozyty. Podawane są w postaci proszku lub drutu, podgrzewane do stanu stopionego lub pół-stopionego i przy przyspieszane w kierunku materiału podłoża w postaci cząstek wielkości mikrometrów. Jako źródło energii do natryskiwania cieplnego stosuje się zwykle spalanie lub wyładowanie łukowe. Powstałe powłoki otrzymywane są w wyniku nagromadzenia wielu rozpylonych cząstek. Detal w czasie procesu nie nagrzewa się do wysokich temperatur, przez co nie zmienia się jego mikrostruktura.