Szypiany (, ) – wieś na Białorusi, w rejonie smolewickim obwodu mińskiego, w sielsowiecie Kurhannie, około 15 km na południowy wschód od Smolewicz, na lewym brzegu Ptyczy.
Historia Szypiany są znane od co najmniej 1495 roku, kiedy to wielki książę litewski (wtedy) Aleksander Jagiellończyk podarował te dobra biskupowi wileńskiemu Wojciechowi Taborowi (~1453–1507). W 1778 roku była to własność biskupa Ignacego Massalskiego (prawdopodobnie drogą dziedziczenia po bracie Wojciecha Tabora, Bartoszu). W połowie XIX wieku Szypiany należały do Pauliny Moniuszkówny (1831–1903) herbu Krzywda (prawdopodobnie znowu drogą dziedziczenia, po bracie Ignacego Józefie Adrianie), która, wychodząc za Leona Wańkowicza (1831–?) herbu Lis, wniosła ten majątek w posagu do rodziny Wańkowiczów. Na początku XX wieku dobra te należały do ich syna Pawła (1862–?).
Na przełomie XIX i XX wieku tutejszy majątek Wańkowiczów, wraz z pobliskim folwarkiem Pocieczoło (obecnie Paciczowa, ), liczył 365 włók (około 6 570 ha).