Frank Peter Witek (ur. 10 grudnia 1921 w Debry w stanie Connecticut, zm. 3 sierpnia 1944 na wyspie Guam w archipelagu Marianów) – żołnierz Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych pochodzenia polskiego, poległy w czasie bitwy o wyspę Guam podczas II wojny światowej na Pacyfiku. Odznaczony pośmiertnie Medalem Honoru, najwyższym amerykańskim odznaczeniem wojskowym.
Życiorys Urodził się 10 grudnia 1921 roku w Derby w stanie Connecticut. Kiedy miał 9 lat, jego rodzina przeniosła się do Chicago. Tam ukończył technikum urządzeń dźwigowych i podjął pracę w Standard Transformer Company. 20 stycznia 1942 roku wyjechał na szkolenie wojskowe po zaciągnięciu się na ochotnika do Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych. Rok później (styczeń 1943) jego rodzina dostała od niego list z informacją, że dotarł na Nową Zelandię. Stamtąd popłynął na Wyspę Bougainville’a, gdzie walczył w trzech bitwach w czasie tamtejszej kampanii i został awansowany na starszego szeregowego.