Hans Richter, właśc. Johann Baptist Isidor Richter (ur. 4 kwietnia 1843 w Győrze, zm. 5 grudnia 1916 w Bayreuth) – austriacki dyrygent pochodzenia węgierskiego.
Życiorys Pochodził z rodziny muzycznej, jego ojciec Anton Richter (1802–1854) był organistą i kapelmistrzem katedry w Győrze, matka Josefine z d. Czasensky (1822–1892) śpiewaczką operową. Jako dziecko uczył się gry na fortepianie, później także organach i kotłach. Po śmierci ojca w 1854 roku został posłany do Wiednia, gdzie kształcił się w Löwenburg-Konvikt i śpiewał w kapeli nadwornej. W latach 1860–1865 uczył się w konserwatorium wiedeńskim u Simona Sechtera (teoria), Carla Heisslera (skrzypce) i Wilhelma Kleineckego (róg). Jako dyrygent debiutował w 1865 roku w rodzinnym Győrze.
W 1866 roku poznał Richarda Wagnera, z którym nawiązał długoletnią przyjaźń i współpracę artystyczną, z jego polecenia został chórmistrzem (1867) i dyrygentem (1868) orkiestry Hof- und Nationaltheater w Monachium, a w latach 1871–1875 był kapelmistrzem teatru narodowego w Peszcie. Pełnił funkcję dyrygenta Filharmoników Wiedeńskich (1875–1898) i koncertów Gesellschaft der Musikfreunde (1880–1890) oraz dyrygenta orkiestry (1878–1893) i dyrektora muzycznego (1893–1897) wiedeńskiej Hofoper. Dyrygował brukselską premierą Lohengrina w 1870 roku.