Pałac Królewski we Wrocławiu, także pałac Spätgenów lub zamek królów pruskich – zespół pałacowy stanowiący od XVIII do XX wieku wrocławską rezydencję pruskich królów z dynastii Hohenzollernów, obecnie siedziba Muzeum Miejskiego Wrocławia (w tym Muzeum Sztuki Medalierskiej).
Historia pierwszego budynku thumb|left| Dolna rycina przedstawia fragment kamienic frontowych wraz z kościołem Opatrzności Bożej przy ul. Kazimierza Wielkiego. Pierwszy, po lewej to budynek stojący przed budynkiem pałacowym, pełniący rolę kordegardy thumb|left|Plac zamkowy na rycinie Friedricha Wernera. W głębi, po lewej stronie, widoczna jest tylna elewacja budynku pałacowego z dwukondygnacyjnym szczytem.
Pierwszy budynek pałacowy został wzniesiony ok. 1710 roku. Inicjatorem budowy był baron Hans Ernt von Pein und Wechmar, który zmarł w 1705 w Wiedniu, a prace kontynuował jego spadkobierca Johannes Ernst von Pein und Wechmat. 6 listopada 1717 roku pałac został odkupiony od Ludopha Josepha von Peina (syna Ernsta) przez barona Heinricha Gottfrieda von Spätgen za kwotę 1333 i 1/3 pruskich talarów.
Autorem projektu pałacu był Lucas von Hildebrandt, twórca m.in. wiedeńskiego belwederu, a we Wrocławiu nieistniejącego już pałacu wzniesionego w 1711 przy ul.