Kij lub Kwij (łac. Quia) – domniemany polski bóg lub postać związana kowalstwem, wymieniona tylko w jednym źródle, w Postylli Koźmieńczyka. Do tej porystan na rok 2020 interpretacji tej postaci podjął się tylko Leszek Kolankiewicz444-445.

Etymologia Ogólnosłowiański rzeczownik *kyjь („kij”) pochodzi od słowa *kovati („kuć/kować”) oznaczającego pierwotnie „bić”, stąd kije oznacza „bicie”. Rzeczownik ten dawniej oznaczał nie tylko „pałka, drąg”, ale także „młot” (por. cs. кꙑи/kyi „młot”, serb-chorw. kij „młot” (XV w.), lit. kūjis „młot”). Ze słowa *kovati wywodzą się takie słowa jak kijanka „narzędzie do prania (bicia) bielizny i obijania lnu”, kuźnia, kowadło, okowy, podkowa, kowal. Słownik staropolskich nazw osobowych od XIII wieku odnotowuje nazwisko Kij, od XIV wieku Kijan, Kijanowic, Kijanowski, Kijko, od XV wieku Kijski, Kijowski, Kijański, Kije, Kijk, Kijec, Kijec(s)ki. Imię Kij oznaczało „tego, który bije, kuje” (lit. káuti „bić, kuć”, st.-wys.-niem. houwan „uderzać”, celtyckie cuad „bić”)444-445.