101 rezerwowy pułk ułanów – oddział kawalerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej improwizowany w trakcie kampanii wrześniowej 1939 roku.
Formowanie pułku Formowanie pułku rozpoczęto w Białymstoku od 10 do 11 września 1939 roku na bazie pododdziałów formowanych z oficerów i szeregowych Ośrodka Zapasowego Suwalskiej i Podlaskiej Brygady Kawalerii „Białystok” – „Wołkowysk” oraz szwadronów marszowych formowanych w szwadronach zapasowych garnizonu Białystok. Od 14 września przebywał w Wołkowysku w dalszym ciągu prowadząc pracę organizacyjną. Wchodził organizacyjnie w skład Rezerwowej Brygady Kawalerii „Wołkowysk” pod dowództwem płk. Edmunda Heldut-Tarnasiewicza. Kadra i rezerwiści pułku wywodzili się ze stanów 1 i 2 pułku ułanów, 3 pułku szwoleżerów. Składał się z czterech szwadronów liniowych, szwadronu ckm, plutonu kolarzy, plutonu łączności i szwadronu gospodarczego. Większość jego ułanów stanowili żołnierze rezerwy Podlaskiej i Suwalskiej Brygady Kawalerii. Część ułanów była narodowości białoruskiej. Wartość pułku obniżały konie pozyskane w czasie mobilizacji, jedynie konie 2 szwadronu, przekazane przez szwadron zapasowy 1 pułku ułanów Krechowieckich, miały odpowiednią kondycję.