„Kraj” Nr 36, 37,38,39,41,42..
Po zakończeniu Komuny Paryskiej przez krótki czas był więziony przez władze francuskie; podobno wskutek pomyłki; uratowało go zapewne wstawiennictwo generała Ludwika Bystrzonowskiego i innych oficerów. Powróciwszy do Polski, zamieszkał na terenie zaboru austriackiego, początkowo we Lwowie, później w Nowym Targu, gdzie przez wiele lat był na stanowisku p.o. inżyniera wydziału krajowego, nadzorując budowę linii kolejowych. Zmarł w Nowym Targu 11 marca 1897[Nekrolog, O’Byrn Tytus] (Nowa Reforma 1897 Nr 61: 3).; jako miejsce jego pochowku niekiedy cytowany jest Cmentarz Łyczakowski we Lwowie, jednakże brak na ten temat danych.W literaturze historycznej Tytus O’Byrn niekiedy nazywany jest błędnie O’Brien de Lacy. Była to inna rodzina polska pochodzenia irlandzkiego, pochodząca od marszałka armii rosyjskiej Maurice de Lacy, który osiadł w dawnej Rzeczypospolitej po tym, jak otrzymał od Katarzyny II pałac Augustówek. Wątpliwości prawdopodobnie zaczęły się od czasu, gdy Stanisław Zieliński w swojej pracy wyraził wątpliwość co do nazwiska, O’Byrn lub O’BrienZieliński S., (1913) Bitwy i Potyczki 1863–1864, Rapperswill: Fundusz Wydawniczy Muzeum Narodowego..