Bataliony strzelców birmańskich, które tworzyły większość 1 Dywizji Piechoty, były pierwotnie powołane wyłącznie jako oddziały bezpieczeństwa wewnętrznego, przeznaczona do tłumienia buntów wśród mniejszości w Birmie, takich jak Karenowie. One również były zbyt szybko rozbudowywane wraz z napływem żołnierzy bamarskich, brakowało im wyposażenia i składały się głównie z nieprzeszkolonych rekrutów.
Plany japońskie Japonia przystąpiła do wojny głównie po to, by pozyskiwać surowce, zwłaszcza ropę, z posiadłości europejskich (zwłaszcza holenderskich) w Azji Południowo-Wschodniej, które były słabo bronione z powodu trwającej wojny w Europie. Ich plany obejmowały atak na Birmę, częściowo ze względu na zasoby naturalne Birmy (które obejmowały pewne ilości ropy naftowej z pól wokół Yenangyaungu, ale także minerały, takie jak kobalt oraz duże nadwyżki ryżu), ale także z uwagi na ochronę flanki ich głównego ataku przeciwko Malajom i Singapurowi oraz chęć zapewnienia strefy buforowej w celu ochrony terytoriów, które zamierzali okupować.