Płytka fazowa jest nową techniką w dziedzinie mikroskopii elektronowej. Zapewnia ona lepszy kontrast i stosunek sygnału do szumu w obrazach próbek wrażliwych na promieniowanie. Płytki cienkowarstwowe są testowane w biologii, a także wykazały korzyści w analizie pojedynczych cząstek i kriotomografii. Nadal istnieją nierozwiązane problemy, takie jak niezawodność produkcji i pogarszanie się wydajności w czasie. Obecnie opracowywanych jest kilka rodzajów płytek fazowych.
Teoretyczne zasady działania płytek fazowych są bardzo podobne w przypadku mikroskopów świetlnych oraz elektronowych. W praktyce jednak implementacja urządzeń do optyki elektronowej jest znacznie trudniejsza. Urządzenia muszą być co najmniej o trzy rzędy wielkości mniejsze, co stwarza trudności produkcyjne. Ponadto odmienna fizyka oddziaływań elektron-materia i foton-materia nakłada więcej ograniczeń na płytki fazowe dla elektronów.