Innowiercy W okresie reformacji do Polski przybywali włoscy innowiercy, szukając schronienia i możliwości dla dalszej działalności. Wśród nich do najważniejszych należał Faust Socyn (właściwie: Fausto Sozzini, 1539–1604), teolog, pisarz i poeta, twórca doktryny religijnej braci polskich, Giorgio Biandrata (, ok. 1515–1588), lekarz, działacz kalwiński i unitariański, Franciszek Stankar (właśc. Francesco Stancaro, 1501–1574) teolog i lektor hebrajskiego, Bernardino Ochino (1487–1564), propagator unitarianizmu

XVII i XVIII wiek Po zmniejszeniu imigracji włoskiej w XVII wieku, nastąpiło pod koniec następnego stulecia jej zwiększenie, kiedy ostatni król polski Stanisław August Poniatowski, ze względu na swoje zamiłowanie do sztuki i nauki, przyczynił się do wzmożonej współpracy z cudzoziemcami, także Włochami.

Od października 1765 do lipca 1766 w Polsce przebywał znany włoski uwodziciel i awanturnik Giacomo Casanova, którego król przyjął życzliwie, lecz potem nakazał opuścić kraj z powodu głośnego skandaluDizionario Biografico degli Italiani (wł.), dostęp 24.12.2020.