Wzorowy Kierowca – odznaka honorowa okresu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej nadawana wzorowo pracującym zawodowym kierowcom pojazdów samochodowych.
Historia mały|Odznaki w stopniach: brązowym, srebrnym i złotym Odznaka „Wzorowy Kierowca” została po raz pierwszy ustanowiona uchwałą Prezydium Rządu z 14 maja 1952 „w celu podkreślenia poważnej roli kierowców pojazdów samochodowych w gospodarce narodowej i wyróżnienia kierowców pracujących wzorowo oraz w celu upowszechnienia wzorowych bezawaryjnych metod ich pracy”. Następnie, w zmodyfikowanej wersji została wprowadzona uchwałą Rady Ministrów z 24 września 1963 (obowiązującą od 1 stycznia 1964), po czym ostatecznie, w zmienionej postaci, uchwałą Rady Ministrów z 13 stycznia 1987. Według ostatniej uchwały z 1987, odznaka była zaszczytnym wyróżnieniem oraz wyrazem uznania dla wzorowej zawodowej i społecznej postawy kierowców pojazdów samochodowych oraz motorniczych tramwajów (wcześniej nie obejmowała ona motorniczych tramwajów).
Odznaka była trzystopniowa: brązowa, srebrna i złota.
Uchwałę z 1987 uchylono i odznakę zniesiono z dniem 1 lipca 2000.