1987–2000 Według ostatniej uchwały z 1987, odznaka mogła być nadawana zawodowym kierowcom zatrudnionym w jednostkach gospodarki uspołecznionej lub będącym członkami zrzeszeń prywatnego transportu, należących do Naczelnej Rady Zrzeszeń Transportu Prywatnego, a także żołnierzom i pracownikom resortu obrony narodowej oraz funkcjonariuszom Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej, żołnierzom jednostek wojskowych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych oraz pracownikom resortu spraw wewnętrznych – za wzorową postawę oraz współudział w wychowywaniu młodych kadr kierowców.
Odznaka mogła być nadana kierowcy, który w zawodzie tym wzorowo przepracował: co najmniej 5 lat w jednym zakładzie pracy – brązowa, co najmniej 10 lat i otrzymał brązową odznakę przed co najmniej pięcioma laty – srebrna, co najmniej 15 lat i otrzymał srebrną odznaką przed co najmniej pięcioma laty – złota.
Odznaka była nadawana z okazji Dnia Transportowca i Drogowca, nadawał ją i wręczał uroczyście wraz z legitymacją wojewoda lub prezydent Warszawy, Krakowa lub Łodzi.