12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 52. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W czerwcu tego roku został przeniesiony do 15 Pułku Artylerii Polowej w Bydgoszczy na stanowisko dowódcy II dywizjonu. W lipcu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Dowództwa 2 Grupy Artylerii w Lublinie. Z dniem 1 października 1930 został przydzielony do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych. Z dniem 1 listopada 1934 został przesunięty ze stanowiska szefa wydziału I na stanowisko zastępcy szefa gabinetu. Na tym stanowisku pełnił służbę przez kolejnych pięć lat. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.
Zmarł 23 grudnia 1976 i został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie.
Był mężem Marii Schaetzel de Merzhausen (1896–1976), z którą miał córkę Teresę (ok. 1921–1995) i syna Mariana (1924–2015), architekta.