Chang Zheng 2F (chiń.: 长征 2F) (Długi Marsz 2F), (nazwa skrócona: CZ-2F) – chińska rakieta nośna służąca do wynoszenia na orbitę statków typu Shenzhou oraz stacji kosmicznych Tiangong.
Stanowi ona rozwinięcie uprzednich konstrukcji rakiet z rodziny Chang Zheng. Od CZ-2E różni się wprowadzeniem modyfikacji zwiększających jej niezawodność. Rakieta składa się z dwóch głównych stopni oraz czterech dodatkowych silników nośnych zamocowanych u podstawy pierwszego stopnia. Materiałami pędnymi dla wszystkich silników są tetratlenek diazotu (utleniacz) i dimetylohydrazyna (paliwo) (te same materiały wykorzystuje rosyjska rakieta Proton). Na szczycie znajduje się wieżyczka z rakietą ratunkową na paliwo stałe, która w przypadku awarii podczas startu ma za zadanie odciągnąć statek od rakiety nośnej. Niezawodność rakiety szacowana jest na 97%. Pierwszy start odbył się 19 listopada 1999 roku.
W 2011 roku wersja rakiety o oznaczeniu CZ-2FT1 posłużyła do wystrzelenia na orbitę stacji Tiangong 1.
15 września 2016 roku rakieta wyniosła na orbitę stację Tiangong 2, a 16 października pierwszą jej załogę (Shenzhou 11).
Chiny ogłosiły, że rakieta Chang Zheng 2F zostanie wycofana z eksploatacji i zastąpiona przez Chang Zheng 7.