Poeta w tym sonecie po raz kolejny odchodzi od tradycyjnych zasad pisania sonetu poprzez dominowanie we wszystkich strofach lirycznej refleksji nad elementem opisowym.
Miejsce w cyklu Sonet Pielgrzym jest sonetem granicznym pomiędzy dwoma grupami sonetów. Według Władysława Folkierskiego pomiędzy przejściem z dolina na szczyty, według Juliusza Kleinera w związku z powrotem do narracji w pierwszej osobie, natomiast według Czesława Zgorzelskiego jego liryczność i bezpośredniość wyróżnia go spośród pozostałych sonetów w których widoczne jest dążenie do usunięcia akcentów osobistych.
Analiza wersyfikacyjna Sonet jest napisany trzynastozgłoskowcem i zbudowany zgodnie z zasadami budowy sonetu poezji prowansalskiej oraz zasadami stosowanymi przez Petrarkę (czternastowierszowa struktura sonetu podzielona na dwa czterowiersze i jeden sześciowiersz), przy użyciu wyłącznie rymów żeńskich, padających na istotne dla treści sonetu słowa. W dwóch pierwszych czterowierszach układ rymów jest abba abba, na zgodnych rymach, natomiast w sześciowierszu, rozkładającym się na dwa trójwiersze, cdd cdc.