António Henrique Rodrigo de Oliveira Marques (ur. 23 sierpnia 1933 w São Pedro do Estoril, zm. 23 stycznia 2007 w Lizbonie) – portugalski historyk.

Wykształcenie Uczęszczał do liceum Camões e Gil Vicente w Lizbonie, następnie studiował historię i filozofię na Uniwersytecie Lizbońskim. Po magisterium odbył staż na Uniwersytecie w Würzburgu w Niemczech. W 1960 roku doktoryzował się na podstawie dysertacji na temat stosunków między miastami Hanzy a Portugalią w średniowiecznej Europie. Praca zawodowa Od 1956 roku był asystentem na macierzystej uczelni, po doktoracie objął stanowisko adiunkta, które utracił w 1962 roku w związku z poparciem strajków studenckich przeciwko rządowi Salazara. Od 1965 przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie wykładał na kilku uniwersytetach i w instytucjach kulturalnych, między innymi: w Auburn, na Florydzie, na Uniwersytecie Columbia, w Minnesocie i w Chicago. Powrócił do Portugalii po pięciu latach, jednak pracę akademicką rozpoczął dopiero po rewolucji goździków w 1974 roku. Od 1974 przez dwa lata był również dyrektorem Biblioteki Narodowej w Lizbonie. W 1976 roku został profesorem na powstałym po rewolucji Universidade Nova de Lisboa. Był tam twórcą i do połowy lat 80. przewodniczącym wydziału nauk społecznych. W 1980 roku z jego inicjatywy powołano również Centrum Studiów Historycznych.