„Mycologie générale et structurale”), będąca wynikiem czterdziestoletniej działalności Locquina. W książce tej przedstawił oryginalną klasyfikację grzybów wyższych. Była nieco podobna do tradycyjnego podziału tej grupy na workowce i podstawczaki, ale Locquin podzielił grzyby wyższe na podgrupy Uteromycotina i Ballistomycotina, które z kolei składały się z szeregu nowych, ale nieformalnych klas i podklas. Zaproponował odmienną klasyfikację od ogólnie przyjętej klasyfikacji grzybów niedoskonałych. Opisał również paleomykologię, genetykę, morfologię, ekologię i biochemię tych grup grzybów i podał algorytmy matematyczne umożliwiające obliczenie przyrostu biomasy grzybni. Wykorzystywane są one w kardiologii i genetyce. Locquin opracował również konidiogenezę i rozprzestrzenianie się zarodników bezpłciowych (askospor) grzybów.
Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów dodawany jest skrót jego nazwiska Locq.
Przypisy Змитрович И. В. Исследователи, внесшие крупнейший вклад в морфологию высших грибов. Эпиморфология и тектоморфология высших грибов, pod red. С. П. Вассера. СПб, 2010, s. 143–147, Folia Cryptogamica Petropolitana, 2010, nr 5, ISSN 1810-9586.
Kategoria:Francuscy biochemicy Kategoria:Francuscy mykolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Lyonie Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2009