Morfologia Kapelusz Średnica 1–2 cm, początkowo stożkowy, potem dzwonkowaty. Jest higrofaniczny; w stanie wilgotnym błyszczący, ciemno szarobrązowy, w stanie suchym matowy, ochrowo-żółto-brązowy i promieniście prążkowany. Brzeg pokryty resztkami osłony. Trzon Wysokość 3 do 7 cm, grubość 2–3 mm. Powierzchnia o barwie od białawej do kremowej, pokryta białawymi włókienkami. Podstawa trzonu bulwiasta, jasnobrązowa. Blaszki Początkowo białawe, potem ciemno fioletowo-brązowe z czerwonawymi ostrzami Miąższ Białawo-szarobrązowy, cienki. Smak łagodny, zapach nieprzyjemny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 42,5–17(–20) x 6,5–8 μm, Qav = 1,9–2,4, prawie cylindryczne, cytrynowate, podłużne, wąskojajowate lub prawie sześciokątne, w widoku z boku czasami wąsko migdałowate, czerwonobrązowe. Pleurocystydy 30–70 × 9–16 μm, wąsko butelkowate do wrzecionowatych, często spiczaste, rzadko rozwidlone, rozproszone lub liczne. Cheilocystydy dwóch typów: (1): 25–50 × 8–15 μm, podobne kształtem i częstością do pleurocystyd, (2): małe, maczugowate, liczne, stają się niezwykle liczne w strefie bezbarwnikowej blisko brzegu kapelusza, tworząc warstwy o głębokości do dziesięciu komórek. Komórki osłony 30–80 × 2–10 μm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kruchaweczka przydrożna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.