Anarchizm kolektywistyczny powstał równocześnie z marksizmem, ale przeciwstawiał się koncepcji dyktatury proletariatu obecnej w marksizmie, pomimo również dążenia do kolektywistycznego społeczeństwa bezpaństwowego.
Niektórzy kolektywistyczni anarchiści nie sprzeciwiają się używaniu waluty. Pracownicy pomocniczy otrzymywaliby wynagrodzenie na podstawie czasu, jaki poświęcili na produkcję. Te pensje byłyby wykorzystywane do zakupu towarów na rynku gminnym. Kontrastuje to z koncepcją anarchokomunistyczną, w której płace miałyby być zniesione, a jednostki swobodnie zabierałyby towary z magazynu „każdemu według jego potrzeb”. Wielu współczesnych kolektywistycznych anarchistów utrzymuje swoją formę anarchizmu jako stałego społeczeństwa, a nie jako fazy przejściowej wobec anarchokomunizmu czy gospodarki darów. Niektórzy kolektywistyczni anarchiści, tacy jak zwolennicy ekonomii partycypacyjnej, wierzą w wynagrodzenie i formę kredytu, ale nie wierzą w pieniądze czy rynki.