Budynek Banku Wzajemnego Kredytu Przemysłowców Łódzkich – zabytkowy budynek wybudowany w latach 1910–1911, znajdujący się w Łodzi przy ul. Roosevelta 15, wpisany do wojewódzkiej ewidencji zabytków pod numerem A/268.

Architektura Budynek położony jest w pierzei ulicy; utrzymany jest w nurcie neoklasycznym. Bryła budynku jest zwarta, detal oszczędny, co zbliża architekturę budynku do rozwiązań modernistycznych. Wniosek ten wzmacnia fakt, że stropy budynku, jak i schody są żelbetowe. Dach wielospadowy (choć podaje się także, że dachy są „płaskie”). Fasada budowli oblicowana jest kamieniem; zdobi ją fryz kordonowy ozdobiony motywem meandra.

Centralną przestrzeń nieruchomości zajmuje przeszklona sala operacyjna operująca motywami klasycznymi. W obiekcie znajdują się zabytkowe elementy wyposażenia: żyrandole, szafy, witraże, stolarka, stiuki i dwa sejfy.

Autorem projektu architektonicznego (w tym wystroju wnętrza) jest berliński architekt Wilhelm Martens, będący twórcą wielu projektów gmachów bankowych, m.in.