Usytuowanie na pustyni i zewnętrzne obwarowania Al-Uchajdir nawiązują do umajjadzkich zamków pustynnych w Syrii, jednak rozmiar i duża część budowli są zupełnie inne. Prostokątny zamek o rozmiarach 175 na 169 m został postawiony na ogromnej rampie z ubitej ziemi. Do jego budowy użyto tłucznia w zaprawie przykrytej stiukem, sklepienia natomiast zrobione są z wypalanej cegły. Ta technika budowlana oraz „masywne filary podnoszące zamknięte łukiem wgłębienia umieszczone w ścianach sal sklepionych kolebkowo, sklepienia o zarysie ostrołukowym, użycie blend do dekoracji dużych powierzchni ścian - wszystko to wskazuje na utrzymywanie się sasanidzkich metod w budownictwie”.
Zewnętrzny mur jest wysoki na 21 m i posiada cztery bramy, zaś wewnętrzny prostokątny budynek przylegający do północnej ściany ma rozmiary 80 na 112 m. Westybulowe kilkukondygnacyjne przejście poprzedza komnatę przekrytą kopułą, z której przechodzi się do długiego pomieszczenia, a następnie do części składającej się z kilku reprezentacyjnych dziedzińców, dalej do ejwanu i pomieszczenia zamkniętego kopułą. Centralny dziedziniec jest otoczony przez meczet, łaźnię i sześć zespołów mieszkalnych, każdy z własnym mniejszym dziedzińcem i parą stojących naprzeciwko siebie ejwanów.