W 1920 r. w majątku zorganizowano rolniczy artel, w 1922 r. sowchoz „Łużasna”. Działała kuźnia i warsztat stolarski. Od 20 sierpnia 1924 r. wieś była w sielsowiecie Borowlany rejonu łoświdzkiego, od 29 października 1924 r. – kuźniacowskiego, od 26 marca 1927 r. – rejonu i okręgu witebskiego, od 20 lutego 1938 r. – rejonu i obwodu witebskiego. W 1928 r. przy krosnach pracowało dwóch pracowników.
Od lipca 1941 r. do czerwca 1944 r. wieś była pod okupacją niemiecką. Zamordowano tu wówczas setki jeńców wojennych, partyzantów i cywili. 12 mieszkańców zginęło na froncie, a 3 w oddziałach partyzanckich. Po wojnie wieś została odbudowana. 20 grudnia 1960 r. wieś weszła w skład sielsowietu Mazaława, stając się siedzibą gospodarstwa dydaktyczno-naukowego „Łużasna”. 14 lipca 1967 r. do obszaru wsi przyłączono wytwórnię betonu i asfaltu.
Uroczysko Ciepły Las W lesie znajdującym się w pobliżu wsi, przy drodze R115 w latach 1931–1940 NKWD dokonywało rozstrzeliwań i pochówków. Jednym ze świadków tych zdarzeń był były profesor Witebskiej Akademii Weterynaryjnej Giennadij Sakałou. W 2015 r. w miejscu egzekucji aktywiści ustawili krzyż upamiętniający ofiary stalinowskich represji.