thumb|Pocisk Sea Skua Sea Skua (ang. Wydrzyk wielki) – brytyjski przeciwokrętowy pocisk rakietowy budowany w wersjach do wystrzeliwania z okrętów nawodnych (klasy woda-woda), samolotów, śmigłowców (klasy powietrze-woda) i wyrzutni brzegowych na platformach samochodów ciężarowych. Początkowo system służył do zwalczania małych okrętów nawodnych. Głównie wykorzystywany przez śmigłowce.

Opis Sea Skua został opracowany na zamówienie Royal Navy. Prace badawcze w British Aircraft Corporation (od 1977 British Aerospace, dziś MBDA) rozpoczęto w 1972. Pierwsze pociski kierowane zostały dostarczone w 1982.

Sea Skua jest używany głównie przez helikoptery i może być przenoszony przez wiele typów, np. Westland-Lynx lub Sea-King. Po oddzieleniu się od śmigłowca następuje krótka faza startu bez zasilania. Silnik rakietowy startuje w bezpiecznej odległości od helikoptera. To przyspiesza pocisk do prędkości około Mach 0,8 (ok. 1000 km/h), a pocisk opada pod stromym kątem do wysokości przelotowej od 2 do 5 m nad lustrem wody (w zależności od stanu morza). Wykorzystując platformę nawigacji inercyjnej i wysokościomierz radarowy AHV-7, pocisk utrzymuje kurs na swój cel. Przez ostatnie 2 km od celu pocisk kierowany wymaga tzw. radarowego oświetlenia celu. Opiera się to na zasadzie półaktywnego wyszukiwania celów radarowych (radar pasywny).