Konwencjonalne stale wysokowytrzymałe wykorzystywane w motoryzacji, które mają lepszą wytrzymałość i podatność na kształtowanie technologiczne. Dzięki czemu można ograniczyć koszty produkcji samochodu i jego masy, co przekłada się na niższe zużycie paliwa i większą dynamikę pojazdu.
Stale te dzieli się na I i II generację:
I generacja zapewnia lekkość konstrukcji, są to stale wielofazowe,
II generacja umożliwia tworzenie konstrukcji o bardzo dużej zdolności absorpcji energii, są to wysokomanganowe stale austenityczne.
Stale I generacji Typu HS-IF (High Strength Interstitial Free) – zawierają podwyższone stężenie potasu (do 0,03%), boru (do 0,003%) i manganu (do 1,2%), wytrzymałość na rozciąganie do 390 MPa. Typu BH (Bake Hardanable) – zawierającym stężenie węgla (do 0,03%), manganu (od 0,1 do 0,5%), niobu (do 0,02) i potasu (do 0,02%), elementy utwardzają się podczas obróbki na zimno i wypalania lakieru. Wytrzymałość na rozciąganie od 310 do 260 MPa. Typu IS (Isotropic) – są podobne do stali HS-IF. Dodatkowo charakteryzują się mikrostruktura ferrytyczną. Blacha wykazuje właściwości izotropowe podczas tłoczenia, dlatego zazwyczaj jest wykorzystywana do tego. Typu C-Mn – najczęściej stosowane stale ferrytyczno-perlityczne.