Rowek wzdłuż krawędzi ostatniego widocznego sternitu przy wierzchołku odgięty do wewnątrz.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla lasy, parki i nasadzenia przydrożne na rzędnych do 800 m n.p.m. Larwy są kambio- i ksylofagiczne. Rozwój przechodzą w gałęziach drzew młodych i wierzchołkowych partii drzew starszych, a także w gałęziach obłamanych oraz ściętych drągowinach. Żerują głównie na dębach, w tym dębie algierskim, bezszypułkowym, burgundzkim, korkowym, omszonym, ostrolistnym, skalnym, szypułkowym, węgierskim, żółtawym i Quercus pyrenaica, ale podawane są też z buka zwyczajnego, chmielograbu europejskiego, grabu zwyczajnego, kasztana jadalnego, klonu polnego, leszczyny pospolitej i orzecha włoskiego. Drążony przez larwę korytarz jest prosty lub lekko zygzakowaty, w grubszym materiale lęgowym może w połowie zawracać i biec równolegle do części początkowej. Na końcu korytarz skręca pod kątem prostym i przechodzi w komorę poczwarkową położoną tuż pod korą lub częściowo w niej. Cykl życiowy jest jednoroczny. Osobniki dorosłe obserwuje się od maja do sierpnia.