W sierpniu tego roku von Borcke został awansowany do stopnia majora, co zostało potwierdzone przez I Kongres Konfederatów 19 września. Jadąc ze Stuartem jako szef sztabu i główny adiutant podczas kampanii w Północnej Wirginii i kampanii w Maryland, dodatkowo wzmocnił swoją reputację walecznego w obliczu wroga. Stuart poprosił go, aby towarzyszył ciału poległego bohaterskiego artylerzysty Johna Pelhama w Richmond w celu pochówku po śmierci Pelhama w bitwie pod Kelly’s Ford (17 marca 1863). thumb|300px|Bitwa pod Yellow Tavern, 11 maja 1864 We wczesnej fazie kampanii gettysburskiej w 1863 roku von Borcke odniósł ciężką ranę od postrzału w szyję podczas bitwy o Middleburg (17–19 czerwca 1863) i przez pozostałą część roku był niezdolny do służby. Gdy wyzdrowiał na tyle, by wznowić obowiązki, wiosną 1864 roku wziął udział w bitwie pod Yellow Tavern (Hrabstwo Henrico – 11 maja 1864), w której zginął jego przełożony i przyjaciel generał Stuart. W grudniu tego roku został ponownie awansowany, tym razem do stopnia podpułkownika. Następnie został wysłany przez prezydenta Jeffersona Davisa z misją dyplomatyczną do Anglii.