W 1991 r. zostaje powołany przez Rektora UAM na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Tytuł profesora nauk o Ziemi otrzymuje 20 listopada 1997.
W latach 1984–2006 pełnił funkcję kierownika Zakładu Hydrologii i Gospodarki Wodnej w Instytucie Geografii Fizycznej i Kształtowania Środowiska Przyrodniczego UAM. W latach 1986–1990 prodziekan Wydziału Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM. W latach 1991–1993 dyrektor Instytutu Geografii Fizycznej i Kształtowania Środowiska Przyrodniczego UAM.
W ciągu swojej wieloletniej pracy prowadził liczne badania terenowe zajmując się m.in. sedymentacją rzeczną, problematyką wód podziemnych, hydrogeologią regionalną, jakością wód powierzchniowych i zagadnieniami wodno-gospodarczymi.
W dorobku naukowym ma ponad 250 publikacji, w tym kilkanaście monografii i prac zwartych oraz ponad 140 artykułów. Współautor wielu map hydrograficznych i hydrogeologicznych Polski. Współwynalazca dwóch opatentowanych urządzeń do badania współczynnika filtracji (1972, 1999). Wykształcił ponad 170 magistrów geografii na specjalności hydrologia, klimatologia i meteorologia. Promotor pięciu prac doktorskich oraz recenzent sześciu rozpraw doktorskich i dwóch habilitacyjnych.