Adolf von Harnack (ur. 7 maja 1851 w Tartu, zm. 10 czerwca 1930 w Heidelbergu) – niemiecki teolog luterański. Jeden z najwybitniejszych teologów i historyków wczesnochrześcijańskiej doktryny. Historyk dogmatu. Zajmował się m.in. gnostycyzmem i marcjonizmem. Autor trzytomowej 'Historii dogmatu'.
Życiorys Syn Theodosiusa Harnacka. Był organizatorem nauki, odegrał istotną rolę w ustanowieniu Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft i pierwszym prezydentem tej instytucji. W 1902 odznaczony Pour le Mérite za Naukę i Sztukę.
Błędnie uznał za pierwszą „biografię chrześcijańską” panegiryk autorstwa rzekomego diakona Poncjusza z Kartaginy poświęcony Cyprianowi z Kartaginy. Utwór zawiera szereg informacji nieznajdujących potwierdzenia w materiałach historycznych.
Dzieła W języku polskim Istota chrześcijaństwa : szesnaście wykładów wobec słuchaczów wszystkich fakultetów 1899/1900 w uniwersytecie berlińskim, Juljan Zachariewicz (przekład), Warszawa : S. Orgelbranda Synowie, 1909 r.